หลังๆมานี้ ไม่ใช่เพราะความขี้เกียจขึ้นหัว หรือมัวเมากับเครื่องดื่มรสขมแต่อย่างใด เพียงแต่กำลังงมๆ อยู่กับ WordPress Mu และฟัดกับ Web Hosting ของต่างประเทศ สองสามเจ้า รายล่าสุดก็เป็นไปตามคาด นั่นคือเว็บโฮสติ้งผู้ดีๆ นาม Godadddy.com นั่นเอง

แรกเริ่มเดิมที ไม่ได้ติดอกติดใจอะไรกับเจ้านี้มากมาย แต่พอเริ่มคลุกวงใน สาวใส้ระบบควบคุมภายในแล้ว รู้สึกได้เลยว่า Godaddy Hosting ออกแบบระบบมาให้สอดคล้อง หรือทำงานร่วมกันกับระบบการจัดการโดเมน ซึ่งถือเป็นเพชรน้ำเอก ของงานด้านโดเมนนี้  และแม้จะปวดหัวกับระบบภายในที่ข้างค่อนจะซับซ้อนนิดหนึ่ง แต่ก็คุ้มค่าที่ได้ลองวิชา ในเรื่องที่เราไม่ค่อยจะเข้าใจมัน

ผมเองตอนนี้ กำลังทำเอกสาร การใช้งาน Godaddy Hosting ตั้งแต่ขั้นตอนการสมัคร ยันถึงปรับแต่งแบบมืออาชีพ แถมท้ายด้วยวิธีการลง WordPress Mu ที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในขณะนี้ เพราะรู้ตัวดีว่า การหาเอกสารอ้างอิงประกอบ เกี่ยวกับ WordPress Mu ที่เป็นภาษาไทยนั้น มันไม่ค่อยจะมี หรือมีก็ยังไม่ได้รับการเผยแพร่ให้แพร่หลายเท่าที่ควร

มันทำให้ผมวกกลับมาคิดว่า จะทำอย่างไรดี ระหว่างทำเอกสารชุดนี้เป็นอีบุ๊ค (E-Book) หรือโพสมันทั้งดุ้น ลงในบล็อกแห่งนี้ไปเสียเลย (แต่… ยาวเหมือนกันนะ) ถ้าถามเพื่อนๆ ก็คงจะพากันตอบแบบเห็นแก่ตัว แบบจัดมาเลยลูกพี่ พวกเรารับได้ทุกอย่าง… แต่ถ้ามองมุมกลับกัน คนเขียนบล็อกอย่างเราๆ ก็จนๆ เหมือนกัน พูดซะน่าสงสาร แหะๆ

จ่ายเมื่อโพส (Pay Per Post)

ความคิดวูบหนึ่ง แว๊บผ่านเข้ามาในสมอง เราก็น่าจะลองทำคล้ายๆ Pay Per Post หรือจ่ายทุกครั้งที่โพสดู แต่ Pay Per Post ของเราที่ว่านี้ เราต้องหาหา Affiliate ที่เข้าร่วมเป็นนักขายให้ Godaddy ด้วยนั่นสิ ในที่นี่ มีกันหรือเปล่า… และถ้าถามว่าทำไม ไม่ทำเอาเอง ผมก็ควรจะซัดกลับไปหรือไม่ Google ทำไมไม่ขายโฮสติ้งเองล่ะ นาๆประการ บลาๆ

หลังๆมา เห็นเพื่อนๆที่เขียนบล็อก เริ่มนำเทคนิคการทำเงินออกมาขายกัน ผมเองก็น่าจะเอาด้วยนะ แต่ไม่อยากซ้ำกับคนอื่นๆ เลยหา Affiliate ที่กำลังทำเงินกับ Godaddy  ติดต่อมาหาผมด่วน เพราะเรื่องราวต่อๆไป จะลงชุดใหญ่แบ่งซอยออกหลายๆตอน ตอบโจทย์กับ Godaddy ได้แน่นอน

ปล. ติดต่อผม โดยคลิกไปที่ ติดต่อเดย์ โลด ส่วนเบอร์โทรก็ลองหาดูที่ เกี่ยวกับเดย์ จ๊า

แต่ก่อนแต่ไร มองว่าการมีโฮสติ้งต่างประเทศใช้นั้น มันแค่ขี้ประติ๋ว เหตุคงเป็นเพราะการที่ตัวเองมีใช้ และมีประสบการณ์การโดนถอดถอน หรือภาษาชาวบ้านว่าโดนเตะนั้น (Host Suspend) เจอมากับตัวหลายครั้ง แต่ก็หาทางออกด้วยการสมัครใช้งานใหม่ทุกครั้ง เคยแวะไปเล่นที่ DreamHost.com อยู่ช่วงหนึ่ง ก็โดนถีบออกมา หนีมาหา Hostgator.com ที่หลายๆท่านการันตีนักหนาว่าอึดๆ เจอฤทธิ์นายเดย์เข้าไป ก็โวยวายไล่ถีบผมทิ้งทันที แต่มาถึงตอนนี้ ผมเองก็มีบัญชี ติดอยู่ในผู้ให้บริการเหล่านี้ และติดอยู่ในฐานะผู้ใช้นะ ไม่ใช่โดนขึ้นบัญชีดำ… แหะๆ

พอเวลาผ่านพ้นไปเป็นปี ผมทิ้งวิชาหากินมาเสียนาน นานจึงถึงเวลาแล้วกระมัง ที่จะกลับมาขุดพลอย หาเก็บของป่ามาขายเหมือนชาวบ้านเขาบ้าง เลยจัดการไปเช่าโฮสเพิ่มสักหน่อย แน่ล่ะครับ อันดับแรก ผมมองไปที่ Hostgator.com ในบัดดล อีกทั้งในใจก็คิดว่า ระบบสมาชิก การกรั่นกรองทุกอย่างจะเหมือนเดิม ที่ไหนได้ โดนรีวิวแอคเคาท์เฉยเลย หลังจากนั้นเลยฟัดกับ Sale Support กว่าครึ่งค่อนวัน ด้วยภาษาอังกฤษงูๆปลาๆ ดีหน่อยได้เพื่อนร่วมทางอย่างคุณนอท (SEOSamutPrakarn.com) คอยช่วย (พูดแล้วก็น่าอาย เพราะโดนแซวว่าลูกศิษย์ช่วยอาจารย์ แหะๆ) ไม่งั้นได้ลงเหว หาทางสว่างไม่เจอ

Godaddy Hosting

มีโฮสติ้งเท่าไหร่ก็ไม่พอใจจริงๆ อีกทั้งไม่อยากจะอัดอะไรลงไปมาก บนแชร์โฮสหนึ่งๆ ประสบการณ์คราวก่อนมันสอนเรา พลาดพลั้งก็ต้องเริ่มต้นใหม่ เพราะถึงขอบัญชีกลับมา มันก็ไม่ยอมให้ ถ้าจะขอเงินคืน ก็ต้องอยู่ในระยะรับประกันการคืนเงินอีก โอ๊ย  โอ๊ย…

ผมนั่งหาข้อมูลไปเรื่อยเปื่อย จนต้องมาหยุดคิดอยู่กับที่หนึ่ง ซึ่งที่นั่นคือเว็บโฮสติ้งของ Godaddy.com นั่นเอง ซึ่งแน่ล่ะครับ เป็นหนึ่งในผู้ให้บริการรับจดโดเมนเนม ที่ผมใช้ประจำ แต่ก็มีหลายๆคน บ่นๆอยู่ ว่ามันไม่ยักจะดี ผมเองก็เคยบ่นว่าระบบมันชอบยัดเยียด อะไรต่อมิอะไรเข้ามา แถมเวลาสั่งซื้อต้องสังเกตุกันดีๆ ไม่งั้นได้ของแถมที่ไม่พึงประสงค์ และต้องเสียตังค์เพิ่มนั่นสิเรื่องใหญ่

บางทีถ้าเรามองข้ามข้อเสียตรงจุดนี้ แล้วหันไปมองตรงข้อดี ของการรวมโฮสติ้งกับโดเมนเนมไว้ที่จุดเดียวกัน แล้วบริหารจัดการตรงจุดเดียวได้ มันก็กลบข้อเสียที่กล่าวมาข้างบนได้สบายๆ ฤาเราจะมองไกลตัวไป…

เขียนไปเขียนมา ชักชอบเป็นการส่วนตัวแล้วสิ แต่ติดตรงสตางค์ในกระเป๋าไม่มีนั่นสิ ไม่เช่นนั้นได้เสร็จตรูแน่… ฮาๆ

พักนี้เดินทางบ่อย ไปโน่นมานี่บ่อยครั้ง อ้อมๆแอ้มๆ อยู่แถวๆจังหวัดแถวตะเข็บชายแดน ตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนนี่แหละครับ วันก่อนไปดูงานกาชาดจังหวัดหนองคาย เลยแวะไปเดินชมวิวทิวทัศน์ริมโขงดูบ้าง ผมคงต้องชื่นชมทางเทศบาลเมืองหนองคาย จัดระเบียบสังคม รักษาความสะอาดได้ดีมาก ถนนริมโขง อุดมไปด้วยสถานบันเทิงของวัยรุ่น วัยเด็ก รวมไปถึงเด็กแก่ๆ สลับกับร้านอาหาร ที่พึ่งพิงแอร์ธรรมชาติ ไม่ต้องใช้พัด ก็มีลมโชย ศาลาพักผ่อนหย่อนใจ ก่อสร้างไว้เป็นจุดๆ เว้นระยะห่างกันไม่มากนัก พอคุณหนูเดินเมื่อย…ลึกลงไปในลำน้ำโขง มีเรือสำราญให้เช่าเหมาลำ สำหรับแขกที่พอมีระดับหน่อย แต่สำหรับผม… ก็คงพึ่งเรือแจวต่อไป

มีโอกาสได้ไปเดินเล่นแถวท่าเสด็จ ในรอบหนึ่งปี ยอมรับว่าเปลี่ยนไปมาก สินค้านำเข้าจากประเทศเพื่อนบ้าน ที่ส่งผ่านชายคา ส.ป.ป.ลาว ราคาถูก สลับกับแพง ตามงบประมาณ และความสง่าราศรีของลูกค้าผู้ทรงเกียรติแต่ล่ะคน เว้นระยะออกไปท่าเรือหนองคาย พลันขนของจากฝั่งไทยส่งฝั่งลาว อีกฝั่งตรงกันข้ามของลาว ก็กำลังสร้างท่าเรือ เพื่อรับของส่งของกับไทย เช่นเดียวกัน ผมเองเดินเล่นไป ดูวิวริมโขงไป พลันนึกถึงบรรยากาศตอนเดินเล่นริมหาดบุ่งคล้าอำเภอใจ

ส่วนวันวานมีธุระต้องกลับบ้าน เลยแอบไปซบตักแม่ ไหว้พ่อซะหน่อย แต่อยู่ได้ไม่นาน ไม่กี่ชั่วโมงก็ได้เดินทางกลับอุดรฯ เพราะการคมนาคมช่วงนี้ไม่ค่อยดีนัก รถราประจำทาง คงถูกเกณฑ์เป็นหนึ่งในขบวนทางการเมือง อีกทั้งเส้นทางดีๆ ก็กำลังบี๊งบประมาณจากโครงการไทยเข้มแข็ง ทำกันเป็นวรรคเป็นเวร เว้นว่างแค่ไม่กี่กิโลเมตร กลับถึงอุดรฯ เลยได้ฝุ่นกลับมาอย่างชุ่มปอด จนหอบจะกินเอา

3BB Internet Boardband

วันนี้คงไม่มีอะไร แค่แวะมาทักทาย กล้าระงับก็กล้าขอใหม่ได้ แถมราคาถูกกว่าเดิม และไม่ต้องใช้เบอร์โทรศัพท์ ให้ต้องเสียค่ารักษาหมายเลขให้ยุ่งยาก แน่นอนล่ะอยู่บนโครงข่ายใหม่ วิ่งไวเสถียรดี อินเตอร์เน็ตทุกวันนี้ ต้อง 4 Mb เป็นอย่างต่ำ เลยต้องลองของกันสักหน่อย…

3BB Speedtest

โว้วๆๆๆ โครงข่ายใหม่ แรงได้ใจน่าดู แต่ขอให้คงเส้นคงวา แบบนี้ทีเถอะ แหะๆ

ปล.ได้อินเตอร์เน็ตกลับมาใช้ตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม แต่เอาเข้าจริงๆ วันนี้ พึ่งจะได้จับเนื้อต้องตัว

“จิตรกรใช้อารมณ์ผสมสี นักดนตรีใช้อารมณ์ผสมเสียง คนเขียนบล็อกใช้อารมณ์คิดเรียบเรียง ทำเพื่อเพียงสื่ออารมณ์ให้คนเข้าใจ” เริ่มต้นไม่แปลก แต่หัวข้อเรื่องแปลกไปนิด นานๆที จะได้เขียนเรื่องพรรค์นี้สักที และเรื่องที่ว่านั้นก็คือ “เพลง”

ท้าวความแบบ…. โตมาพอจำความได้ พ่อท่านก็ดีดเพลงพิณให้ฟังเสียเลย ตัวพิณนั้น พ่อประดิษฐ์ขึ้นมาเองจากไม้หนึ่งท่อน เจาะกรึงจนเข้ารูปด้วยตัวช่วยเพียงหนึ่งเดียวนั่นคือสิ่ว เส้นสายแห่งเสียงทั้งสามทำมาจากสายเบรครถจักรยาน ใช้เวลาทำมากกว่าหนึ่งเดือน คือทำแบบทีเล่นทีจริง อารมณ์เข้าตอนไหนก็หยิบมาทำตอนนั้น เข้าทำนองช้าๆ ได้พิณตัวงาม… และเมื่อถึงเวลาท่านเล่น เสียงสวรรค์แห่งบ้านทุ่งทีเดียว เสียงพริ้วไหวแบบไหลไปเรื่อย เข้าทำนองไหน ก็ไหลไปทำนองนั้น ความรู้สึกที่ได้ในตอนนั้น ผมรู้สึกว่ามันเป็นเครื่องดนตรี ที่ไพเราะที่สุดทีเดียว

จะด้วยเหตุที่โลกร้อนขึ้น จึงทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงหรือไร เครื่องดนตรีสกุลไทยแท้ จึงเลือนหาย อารยะธรรมตะวันตกเริ่มครอบงำ เครื่องดนตรีสกุลฝรั่ง เริ่มผลัดเวรเข้ารับใช้ นักดนตรีรุ่นใหม่ และค่อนข้างที่จะไปได้ดี แบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ลุยอย่างเดียว

ดนัย ดาเหลา

ออกปากได้เลยว่า ผมรู้สึกเบื่อกับแนวดนตรีวัยรุ่น ที่ออกกันโครมๆในช่วงนี้ครับ วงการดนตรีไทย ยังวนเวียนอยู่กับแนวดนตรีเดิมๆซ้ำซาก โหวกเหวก ว๊ากๆ บางกลุ่ม บางวงพยายามใช้ความยุ่งยากด้านคอร์ดและคีย์ เพื่อแสดงให้เห็นศักยภาพ แต่ที่ไหนได้ ไม่ต่างกันสักเท่าไหร่กับแบบเดิมๆ ข้อเสียที่ซ้ำเติมกลับเป็นว่า ทำนองยากๆนั้น ไม่ค่อยจะเข้ากับอารมณ์คนฟัง ที่ต้องการฟังดนตรีง่ายๆ และชื่นชอบที่น้ำเสียงคนร้องเสียมากกว่า ส่วนข้อเสียที่ตามมาคือนักร้องบ้านนา พึ่งจับกีตาร์มาหัดเล่น จะจับคอร์ดยากๆนั้นไม่เป็นอ่ะดิ

Read the rest of this entry »

กะว่าจะกลับมาลุยป่าอเมซอน หาของมาขายอีกสักตั้ง แต่จนแล้วจนรอดจนถึงป่านนี้ ยังไม่มีทีท่าว่าจะก้าวเท้าเข้าลุยสักที ด้วยเหตุผลเดิมๆ เลยไม่ขอเอ่ยในที่นี้ ประเดี๋ยวเพื่อนๆจะเบื่อ พลันปิดบล็อกนี้ทิ้งลงไป

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผู้ให้บริการรับจดโดเมนชื่อดังของต่างประเทศ ได้หั่นราคาโดเมนซะแหลกลาญ ผมไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมเจ้านี้ ถึงได้รับการการันตีคุณภาพกันหนักกันหนา ด้วยราคาที่ค่อนข้างต่ำ ผนวกกับโปรโมชั่นยั่วยวนใจ เสนอออกมาแต่ล่ะครั้ง ชวนให้สนองยิ่งนัก ว่าแล้วคนเขียนบล็อก(งบน้อย)อย่างเราๆ ก็จัดสักดอก เก็บไว้ใช้ในโอกาสต่อไป

ผู้ให้บริการรับจดโดเมนที่ว่านั้นคือ Godaddy.com หรือที่คนไทยเราชอบเรียกติดปากแบบหยิกแกมหยอกทำนองหนึ่งว่า “ไปหาพ่อ” ในทางกลับกัน ผู้ให้บริการรายนั้น พลันเรียกเราว่า “มาหาป่ะป๋าม๊ะ” เฮ้ย!!!

Name.com DNS Config

ส่วนตัวผมนั้น ก็รู้สึกชอบระบบบริหารจัดการโดเมนของเจ้านี้นะ ไม่ชอบอยู่อย่างเดียวคือ เวลาเราจะจดโดเมนสักชื่อหนึ่ง ระบบมันชอบเสนออะไรต่อมิอะไรมาให้เรามากไปหน่อย มากจนรำคาญและเบื่อที่จะคลิกหลายๆที กว่าจะจดได้สักชื่อ ได้หน้าลืมหลัง พะวงนั่นพะวงนี่ กลัวจะได้ของแถมราคาแพง พ่วงโดเมนมา ในแบบที่เราไม่ต้องการ หรือเกินความต้องการ

จะด้วยเหตุผลนี้หรือไร หลายๆคนเลยไม่อยากที่จะเสียเวลากับระบบไร้สาระ ที่คอยยัดโน่นแถมนี่ พ่วงบริการนั้น สารพัดบริการนี้ เลยหักเหความสนใจไปใช้บริการของเจ้าอื่นๆ ทั้งๆที่เจ้าอื่นๆนั้น ระบบจัดการโดเมนข้างในค่อนข้างจะห่วยแตก แต่ใช้งานง่าย ในแบบมือใหม่ ที่ไม่ค่อยรู้จัก ระบบบริหารจัดการโดเมนสักเท่าไหร่ แค่เปลี่ยน DNS Server เป็นก็บุญ

ส่วนตัวผมค่อนข้างจะซุกซน ชอบนักไอ้เรื่องการตรวจภายในเนี่ย บางทีมันทำให้เรารู้ว่า แต่ล่ะคนไม่เหมือนกัน Godaddy.com ภายในเป็นแบบหนึ่ง Name.com ก็เป็นแบบหนึ่ง เพราะฉะนั้นความสามารถในการให้บริการ จึงขึ้นอยู่กับผู้ใช้งาน ว่าจะชอบแบบไหน

อีกประเด็นหนึ่งคือว่า Godaddy เวลาเปลี่ยน DNS Server จะวิ่งไวกว่า Name.com หลายเท่าตัวครับ ผมลองเปลี่ยน DNS Server ของสองเจ้านี้ เปรียบเทียบในเวลาไล่เลี่ยกัน ผลปรากฏว่า Godaddy กินขาด แต่ถ้าเพื่อนๆชอบแบบช้าๆได้พร้าเล่มงาม Name.com ก็ไม่ถือว่าน่าเกลียด แค่อึดใจที่พักนานไปหน่อย เท่านั้นเอง…